Sabahın erken saatlerinde uyanmak, elbette hayatın en zor işlerinden birisi benim için. Uykunun verdiği mahmurluğu üzerimden atamadan gidilen bir pastanede bir arkadaşımla henüz üzerinden buharlar çıkan simitle çayı götürürken yaptığım muhabbetler ise hayatta en güzel zevkler arasında aslında.

Muhabbet etmek… Kelimenin kökü habib yani kısaca sevgi… Bakıldığında, kişilerin sevdikleriyle muhabbet ettikleri, diğerleriyle ise sadece konuştukları görülür. Yani insan sadece sevdiğiyle muhabbet etmektedir. Filoloji uzmanı falan değilim ama geçen sene çalıştığım okuldaki edebiyat hocamızla olan bir sohbetimizde yine hububat kelimesinin kökünün de habib olduğunu bulmuştuk. Hububat, yani tohum, tahıl anlamına gelen bir kelime nasıl oluyor da sevgi kelimesinin kökünden geliyor diye sorabilirsiniz! İşte size cevap; açın gözlerinizi ve bakın toprak ile tohumun aşkına…

Söz nerden nereye geldi… hıh! Sözün özü, “Çay simit bahane, muhabbet şahane!” diyebilmek için muhabbet edebileceğiniz birilerinin olması gerek ve böyleleri hayatınızda varsa her şey yolunda demektir. Allah sevdiklerinizden ayırmasın.